tag:blogger.com,1999:blog-89712802817301593962012-02-10T21:14:49.476+02:00ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ Ο ΓΡAΦΩΝ ΚΑΙΝΟΎΡΙΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΣΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙΓιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comBlogger41941100tag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-84922310946679747912012-02-10T21:05:00.007+02:002012-02-10T21:14:49.485+02:00

Αυτή δεν έχει το φαλλο και το πενθείβγάζοντας το αιδοίον της σε κοινή θέαΑυτή τον έχει το φαλλό, ένα και ογδόντα εν στύσει.Πίσω το Υπερεγώ και ο Νόμος

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-41661423087663881982012-02-10T19:13:00.007+02:002012-02-10T20:53:13.434+02:00

Το επόμενο εικοσιτετράωρο οι τριακόσιοι της Βουλής θα κληθούν να πάρουν την τελευταία σημαντική απόφαση του πολιτικού τους βίου. Τους την παρουσιάζουν ως μονόδρομο. Ναι, μονόδρομος είναι. Ένας μονόδρομος που θα στερήσει και σε αυτούς, αλλά και σε μια ολόκληρη γενιά, το δικαίωμα να αποφασίζουν. Το Μνημόνιο Νο.2, που τους λένε να ψηφίσουν για να σωθεί η χώρα, θα αποτύχει. Όπως απέτυχε και το

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-27893449183532549852012-02-10T01:03:00.006+02:002012-02-10T02:40:51.351+02:00

ΚαλημέραΥ.Γ. Η Πελοπόννησος στενάζειαπό αμάζευτα λεμόνιακι όλοι μιλούν για κρίση...Υ.Γ2 Οι Γερμανοί ως γνωστόνόσο χρησιμοποιούν προδότες,τόσο τους σιχαίνονται.

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-56324617746094369752012-02-09T12:15:00.005+02:002012-02-09T21:44:21.947+02:00

Εγώ, ήσυχος είμαι. Σας περιμένω...

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-15562661577249440792012-02-09T02:29:00.005+02:002012-02-09T02:39:34.584+02:00

Τώρα βρήκατε να χρεοκοπήσετε, που κοιτάω προφίλτους όρχεις του Απόλλωνος και μαζεύω πεντακόσιαλάικ σε καθε μαλακία που γράφω στο φέισμπουκ;Υ.Γ. Άντε καλή μου, να πω εγώ τον πόνο σου,κι εσύ μη στεναχωριέσαι.

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-38770156338496466282012-02-09T01:44:00.005+02:002012-02-09T02:19:46.240+02:00

Ήταν την περασμένη άνοιξηαπό τώρα σχεδόν ένα χρόνο.Σ' ένα σαλόνι στους παλιούς Ναίτες, στο ΛονδίνοΜε παλιά έπιπλα. Τα παράθυρα έβλεπανΠίσω από παλιά κτίρια, μακριά,Ανάμεσα στα χόρτα η γκρίζα αστραπή του ποταμούΌλα ήταν γκρίζα και ήταν κουρασμέναΙδια η ίριδα ενός άρρωστου μαργαριταριού.Ήταν γηραιοί κύριοι, γηραιές κυρίες,Με στα καπέλα φτερά σκονισμένα.Ένας ψίθυρος από φωνές εκεί στις γωνίες,Μαζί

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-70041503573787494832012-02-09T00:37:00.001+02:002012-02-09T00:46:16.608+02:00

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-13169603425152830582012-02-08T16:32:00.002+02:002012-02-08T16:33:50.654+02:00

Ο σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο,της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιώνπου απορρέουν από αυτήδιώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία,οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-72093060680913583822012-02-07T13:40:00.002+02:002012-02-07T14:26:51.510+02:00

Και βέβαια το δώρο:Πάνω ΔεξιάΈνα ροζάριο με φρασούλεςγια χρήση και στιχομαντεία.Σας ευχαριστώ.

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-17625867795887635192012-02-07T01:43:00.006+02:002012-02-07T02:09:12.040+02:00

Το παιχνίδι συνίσταται στο να παράγεις ενέργεια ψυχικήγια το απύθμενο πηγάδι του άλλου, υπό την πρόφασησυμμετοχής σε ευγενή σκοπό. Π.χ. να σώζεις αδέσποτα.Αν συγκατανεύσεις, μπαίνεις στον κύκλο της τρέλας τουκαι πολύ σύντομα θα ανακαλύψεις ότι η ψυχική σου ενέργειαρέει αδιάκοπα και άσκοπα προς το διπλό αίτημα του.Αν δεν συγκατανεύσεις και αποκαλύψεις το παιχνίδιθα κατηγορηθείς ως άκαρδος και θα

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-80151814376010267832012-02-07T00:57:00.003+02:002012-02-07T01:35:11.662+02:00

Οι πρώτοι που αγαπά κανείςείναι οι ποιητές και οι ζωγράφοι της προηγούμενης γενιάςή της αρχής του αιώνα. παίρνουνστην καρδιά μας τη θέση των πατέρων μας, μένοντας όμωςνέοι, όπως στις κιτρινισμένες φωτογραφίες τους.Ποιητές και ζωγράφοι που δεν είχαν για ντροπή τους το να είναι αστοί...παιδιά ντυμένα με αλπακά και καπέλαή φτωχικές γραβάτες που μυρίζουν εξέγερση και μητέρα.Ποιητές και ζωγράφοι που

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-17506207348790488612012-02-06T00:35:00.003+02:002012-02-06T00:43:36.408+02:00

Υπάρχουν τα γραμμένα με λόγια πιο γλυκάαπό το θρόϊσμα των φύλλων το μεσημέρι.Βιβλία έτρωγε ο Ιωάννης στην Πάτμοσαν ποντικός, αλλ' εγώ προτιμώ τα βατόμουρα.Γιόμισαν τότε πίκρες τα σπλάχνα τουκι είδε κατόπι πολλές οπτασίες.Ναθαναήλ, πότε θα κάψουμε όλα τα βιβλία!!!Μετ. Μανώλης Γιαλουράκης

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-12112814343917964442012-02-05T11:05:00.000+02:002012-02-05T11:05:00.250+02:00

¨Οποιος αποφεύγει να δώσει τη μάχηθα τη δώσει αργότεραμε χειρότερες γι αυτόν συνθήκεςΜακιαβέλλι

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-42458758125139578782012-02-05T10:25:00.000+02:002012-02-05T10:25:00.373+02:00

Τον αγαπάει, πολύ τον αγαπάει, κρυφά,και πέρα από το θάνατο...Ποιός είναι σαν τον Χήθκλιφ, μητέρα;Ο κος Φρόυντ, μητέρα, είπε πως ο αγαπημένος τηςμητέρας θα είναι νικητής στον κόσμο...Ποιός με κοιτάζει όταν γράφω, μητέρα;Δεν θα μιλήσω, εμείς...

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-36084881255066682022012-02-03T02:31:00.003+02:002012-02-03T02:58:54.356+02:00

Το ποίημα σχόλιο

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-84044085190209602772012-02-03T01:46:00.003+02:002012-02-03T01:50:49.372+02:00

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-31786767431725709882012-02-02T00:17:00.003+02:002012-02-02T00:57:38.799+02:00

Ο Μάρκος είναι πληγωμένος από απένθητη αγάπηωστόσο η γαλήνη της μουσικής έχει ξεπεράσει τα λόγια του.Γι αυτό ας φανταστούμε μια καρδιά σαν τη δική τουνα βάζει τα λόγια του στο σωστό τους δρόμο:Όταν με βλέπεις να περνώαπό τη γειτονιά σουθα είναι μια θα είναι δυοπριν πάρω τα φιλιά σουΤα βήματά μου χάρισαστην πόρτα της αυλής σουνα μπω να κόψω γασεμίνα πάρω το φιλί σουΓειά σου Μάρκοαηδονάκι στο

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-65681290323291845592012-02-01T23:02:00.008+02:002012-02-02T00:51:23.134+02:00

Πέρασε χιόνι σαν ιστορικό παρόν κι έπειτα έλιωσεαφήνοντας μια Κηφισιά και πάλι εκτός της ιστορίας.Ακούω βόμβο από αίμα στα κρεβάτια των αστώνπαραδομένο στη γενετική φθορά μες στις γενιέςπου το διαδέχτηκε ο Μαυραγορίτης και ο Εργολάβος.Μπάντες του Δήμου που οδηγούν περιφορές εικόνωναπό εκκλησίες του υπηρετικού προσωπικού και διηγήσειςγια Παναγίες σε ψυχιατρεία πίσω από κλεισμένες πόρτες.Γυναίκες

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-86261539205770603422012-02-01T16:38:00.004+02:002012-02-01T16:52:13.588+02:00

Ένα παρατημένο παπούτσι, ένα χαλασμένο δόντι,μια πολύ κοντή μύτη, ο μάγειρας που φτύνει μέσαστο πιάτο των αφεντάδων του, όλα τούτα είναι γιατον έρωτα ό, τι η σημαία για την εθνότητα.Ένα αλεξιβρόχιο, μια εξηντάρα γυναίκα, ένας ιερο-σπουδαστης, η μυρουδιά των σάπιων αυγών, ταβγαλμένα μάτια των δικαστών είναι οι ρίζες απότις οποίες τρέφεται ο έρωτας.Ένας σκύλος που καταβροχθίζει το στομάχι

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-54323040650422301842012-02-01T14:56:00.003+02:002012-02-01T16:53:13.932+02:00

Μαύρο άλογο τρώει τριαντάφυλλα άσπρα.Δεν μπορώ να νιώσω έναν άντρα που έχει αγγίξειαπογευματινά τριφύλλια και δεν έγινε λιγάκι τρυφερός.

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-11840878122948266732012-01-31T23:51:00.005+02:002012-02-01T00:35:33.659+02:00

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-60824420223853198382012-01-31T20:12:00.002+02:002012-01-31T20:17:40.436+02:00

Κορίτσια μην κουράζεστε, το ποίημα εγράφη.

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-30100433423033981892012-01-31T15:10:00.003+02:002012-01-31T15:19:44.370+02:00

Οι δρόμοι κόκκινες γιομάτοι επιγραφέςτρανά την ώρα διαλαλούν την ορισμένη.Αγέρας πνέει βορεινός απ' τις κορφέςκι αργοσαλεύουνε στα πάρκα οι κρεμασμένοι. Μες στην Αθήνα όλα τα πρόσωπα βουβάκαι περπατάν αργά στους δρόμους ''εν κινδύνω''ως τις εφτά που θ' ακουστεί ''Σιστάς Μοσκβά''και στις οχτώ (βαλ' το σιγά) ''Εδώ Λονδίνο''. Φύσα ταχιά σπιλιάδα, φύσα βορεινή.Γραίγο μου κατρακύλα απ' την

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-27717690257455899242012-01-31T14:26:00.002+02:002012-01-31T14:31:08.423+02:00

Θα μπορούσα να πωπως αυτός δεν είναι άνεμοςείναι μια παγωμένη απουσίααπό νεκρές μητέρεςμα λέω μόνοσ' αγαπώ και κάνει κρύο.

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-72987673952130466562012-01-30T22:50:00.009+02:002012-01-31T02:54:06.302+02:00

Το βράδυ θα κοιμήθηκε εις το ξενοδοχείονΓουώλτ Γουίτμαν και όπως οι ξεκορμισμένοιψάχνουν τον τόπο όπου φτάνουν να φέρνειτου τόπου που αφήσανε απ'το παράθυρο ίσωςέβλεπε κάτω ένα λιμάνι σαν Περαίας και με τηνκιθάρα πλάι του πάνω στο κρεβάτιήτανε λες και κοίμιζε μωρά ζεϊμπέκικα.Το Κάμντεν Νέας Υερσέης στα αποβιομηχανισμένα πιατα άδεια εργοστάσια ακολούθησαν ναρκωτικάκαι χαίρει άκρας εγκληματικότητος

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-47246211763244793972012-01-30T00:06:00.002+02:002012-01-30T01:03:27.214+02:00

Tuvo mil historias y olvidó olvidarlesMalgastó caricias en los despertaresRellenó enteritos mil y un pasaportesY ahora vengo yo a bajarla de ese viajeEstudió carreras en los corredoresSólo le queda mi amor pa' graduarseLola se ha sentido sola entre un millónY murmura una canciónLola la y loLolaSe quedó atrapada en su dolorLola Lola y loSol a solYo le traje besos por aquellos bosquesY un vestido

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-89350523132304700242012-01-28T23:16:00.004+02:002012-01-28T23:42:40.825+02:00

Το Γενάρη του δυο χιλιάδες δώδεκα ξαναγύρισα στο Αίγιοτρεις μέρες θαμμένος. Κάτω από τα φώτα του προβολέατου αυτοκινήτου, άκουσα τις φωνές των αστέγων πουβγάζουν τη νύχτα εκεί και μετά μια σιωπή. Θίασος κανέναςΈνα περίπτερο μονάχα ανοιχτό για τον κανένα. Μόνοςσκέφτομαι εκείνο το στίχο του Μαλλαρμέ στον τάφο του Πόε:στερνά στον εαυτό του η αιωνιότη ως τον αλλάζει.Πουλημένοι αριστεροί στους τόπους

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-52469179419149417152012-01-27T22:31:00.002+02:002012-01-28T11:29:04.186+02:00

Από ένα σημείο και μετά, καθώς η αριστερά του πολιτισμούμετατρέπεται σε δεύτερη γραμμή της κλεπτοκρατίας καικυλάει σε έναν ηδονισμό του αγώνα που δικαιώθηκεμε τις εγγυησεις των γιαλαντζί σοσιαλδημοκρατών που οπυρήνας τους είναι παιδιά προδοτών του γερμανικόυ λόμπιο Αγγελόπουλος μένει χωρίς το φυσικό κοινό του.Τα πράγματα που βλέπει είναι αόρατα για τους τυφλωμένουςστη φάκα των τοκογλύφων. Ωστόσο

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-71781455659459767832012-01-27T21:55:00.005+02:002012-01-27T22:29:16.738+02:00

Εισερχόμενος προσεκύνει εδαφιαίως τον άρχοντα, ηυλόγει την οικοδέσποιναν, έτεινε τας χείρας ή την ζώνην προς ασπασμόν τοις υπηρέταις, είτα δε ετοποθέτει την Ιωάνναν επί τραπέζης και ήρχιζεν η παράστασις·«Θύγατερ, ηρώτα αυτήν,τι είναι γλώσσα;– Η μάστιξ του αέρος.– Τι είναι αήρ;– Το στοιχείον της ζωής– Τι είναι ζωή;– Ηδονή τοις ευτυχούσι, βάσανον τοις πτωχοίς, θανάτου προσδοκία– Τι είναι θάνατος;–

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-79039332403452321512012-01-27T01:15:00.012+02:002012-01-27T15:30:59.038+02:00

Όλα είχαν ένα προορισμό ακόμα και αυτός που γύρισεδεμένος σ' ένα ξύλο από τη Φαλκονέρα, ο Χρηστάκηςπου τονε φέρανε βαλσαμωμένο απ' την Αμέρικα, ο μικρόςτου Ρέτση που ναυάγισε πνίγηκε κι η μάνα του τρελάθηκεο Νίκος ο κουτσός από Γκιλφόρδου το πρώτο σου ρολόικι έπειτα ο Λεωνίδας από γενιά μηχανικών στη Τζένταοι επισκέψεις στους λογοτιμήτες Τίρυνθος ο Μίνως και ο Κόχυλαςτους πέρασε το άρθρο μαζί

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-62441483389631282352012-01-26T13:31:00.003+02:002012-01-26T13:36:01.775+02:00

Καημένε Μακρυγιάννη να ‘ξερεςγιατί το τζάκισες το χέρι σου.το τζάκισες για να χορεύουν σέικτα κωλόπαιδα

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-74563807664450264632012-01-25T23:53:00.005+02:002012-01-26T00:06:20.958+02:00

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-48725820844005397942012-01-25T10:21:00.001+02:002012-01-25T10:21:00.230+02:00

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-58825635232487735602012-01-25T01:11:00.003+02:002012-01-25T02:20:10.244+02:00

Το χιόνι που σου άπλωσε να γράψεις που πήγεκι έλιωσε; Να μου υποσχεθείς όπως τότε από το χέρινα περνάω νύχτα από κοιμητήριο και να μη σκιάζομαι.Τα δέντρα που τα είδαν που τα πάνε τα βλέμματα;Είδα τον κεραυνό να σκίζει τη ρόμπολα ως κάτωκαι να την καίει φωτιά όπως χαρτί το ποίημα της.Με παίρνουν κλαρίνα από ανοιχτά υπόγεια και πάωστου Αγαμέμνονα το σπίτι μπαίνοντας Πυρσόγιαννηκάθε διαβάτης που θα

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-21887544910853774762012-01-24T01:03:00.006+02:002012-01-24T02:57:02.638+02:00

Οι τόποι των υποσχέσων είναι πάντα πιο μικροίγι αυτό με ξέρει καλά η νύχτα ίσως κι η μουσικήπου τείνει να εξανεμίζει τόπους για το χρόνο της.Η πόλη μάλλον βράζει και φτάνει ακόμα ως κι εδώσαν μια τηλεόραση ξεχασμένη ανοιχτή σ' ένα δωμάτιοπου οι ένοικοί του κοιμούνται σαν αδιάβαστα ποιήματα.Ακούω ένα θόρυβο από πρόσωπα που θα 'θελαν στιγμέςαπό εκείνο που δεν θέλω πια του κόσμου κι όσο κι ανδεν το

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-40841323627079535792012-01-23T16:31:00.005+02:002012-01-23T23:15:51.285+02:00

Το βράδι μαζεύεις ξύλα για το τζάκικαι το πρωί, α, το πρωί, τι πικρή που είναι η ζωήόλο με τις στάχτεςΚαι η συνέχεια εδώ

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-87836133539166645762012-01-23T10:18:00.001+02:002012-01-23T10:18:00.597+02:00

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-67249830140447536372012-01-23T01:03:00.006+02:002012-01-23T02:11:12.746+02:00

Στον Ευάγγελο Κουζούνη Όμως εγώ τους είδα...Οι τελευταίοι του γιασεμιού στο φράχτη ότανείχεν οσμή η τρυφερότητανα πυρακτώνουν των χειλιών το τόξοστην ορατή μεριά ενός τοπίου σκοτεινούπου εξαντλητικά σκηνοθετούσαΚάτι που σιγολιώνει και μια ζέσταμεσημέρι πάντασ' ένα μακρύ δικαιωμένο καλοκαίριΚαι λογιών λογιών κρύσταλλαστο μεγάλο βάθος των φιλιών Όπωςνα 'μαι

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-42429221059182715362012-01-21T23:15:00.003+02:002012-01-22T00:02:44.084+02:00

αύτις ες φάος κατεστάθην ΑρχίλοχοςΜε γραμμένο τον ήλιο τα σώματαπέφτουν πάλι στο ξυνό του χειμώναΛέξη προς λέξη κάθετο φτερόγράφομαι στο ανάπτυγμά σουΌταν ρίχνει ο αγέρας τα φύλλα τουκαι το αυγό της νύχτας ξεφλουδίζεταιΝα πάρει το κορίτσι διαταγήν'

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-7297680515222875132012-01-21T17:25:00.007+02:002012-01-22T01:49:38.868+02:00

Ποιός είπε πως οι γκρούπις εκτός από το κάτωδεν έπαιζαν και κανένα αληθινό όργανο.Χύμα το πράγμα.

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-79006285041165514542012-01-21T00:32:00.002+02:002012-01-21T00:45:13.234+02:00

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Μανδραγόρας, τευχ. 45I.Εγώ που δεν τραγούδησατο βαθύ κόκκινο του ρόδου,ούτε τραγούδησατο λυγμό που έχειτο βάθος ενός χαμόγελουτο προφίλ στα τρία τέταρτα,την κρυμμένη γωνιάστο μυαλό μου,τους κόκκινους λεκέδεςστο σεντόνι της θάλασσαςόταν το αεράκι σηκώνειμία προς μία τις ρυτίδεςτου εγκεφάλου μου,μία προς μία τις προσωπικές μουαπώλειες-μπερντέςπου κοκκινίζειμια στιγμή πριν

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-40310152485733003702012-01-20T23:39:00.008+02:002012-01-21T00:05:53.821+02:00

Το θερμόμετρο στο διοικητήριο, θα το έχουν αλλάξει,ο Αργύρης είναι χωμένος βαθιά για να κρυώνει, σειράκοίτα καλά τις μονωτικές ταινίες στον τελαμώνα μηνσου έρθει καμιά φαεινή ιδέα απόψε και μας τρέχεις"Φέρτε τα παιδιά σπίτιμην αφήνετε τα παιδιά μόνα τους"τις σταφίδες στην τσέπη και μακριά από το ποτόκαίγεται σαν ξερό ξύλο μέσα σου και σε παγώνει η στάχτηη χαράδρα φυσάει προς τα εδώ το θυμό των

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-51503974713413589772012-01-20T16:11:00.003+02:002012-01-21T01:12:58.276+02:00

Από στάχτες σκέψεων να μείνει κάτινα το κρατάει μυστικά μια μουσικήαπό στιγμές που ήμασταν μόνοι μας στον κόσμο

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-46025877659931061372012-01-20T01:56:00.003+02:002012-01-20T02:03:09.136+02:00

Έχεις έξη λεπτά και οκτώ δεύτερανα διώξεις από πάνω σου τον ύπνο.

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-55278060014474901152012-01-19T16:44:00.002+02:002012-01-19T16:47:25.558+02:00

Την άλλη φοράθα φτιάξωσφυρίχτρες από χλωρό στάχυ.Λεπτές και διαφανείς.Με μια μικρή πνοήθα δώσω ώθησηστην ξεχασμένη ύλη,η πρώτη, δεύτερη και τρίτη λέξηδεν θα προδίδουν τίποτε απ’ όσα ξέρεις,στην τελευταία όμωςθα’ χουν όλα ειπωθεί,όσα σου έχω ξαναπείαλλά και όσα έχω κρύψει,ευλαβικά κλεισμένασε ποθούναλλά και σ’ έχουν πια εγκαταλείψει.

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-21305496417349774472012-01-19T15:15:00.005+02:002012-01-19T15:56:49.137+02:00

Πρώτη σελίδα, αποσιωπητικά.Τελευταία σελίδα αποσιωπητικά.Στην κορυφή κάθε σελίδας η φράση:ατελής ανθολογία ποιημάτων.Πρόβλεψη για την αδράνειατου αναγνώστη και την εμπλοκή τουστη δική του φαντασίωση εξουσίασης.Το κριτήριο περιμένω να μου αποκαλυφθείόταν τα συγκεντρώσω. Τότε και εκ των υστέρωνθα διαυγάσω κάπως γιατί τα επέλεξα.Ο ανθολόγος δίνει εξετάσεις γούστου.Η ποίηση στη δημόσια εκτύλιξή της,

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-63849666970935397712012-01-19T13:04:00.003+02:002012-01-19T13:10:02.108+02:00

Πίσω απ’ τα μάτια κρύβονταιΜισές αλήθειες τρεμοφέγγουνΚαμιά αγάπη δεν μας σώζειΚαμία γνώσηΑυτά τα ίχνη οδηγούν στο πουθενάΟ άνθρωπος που έγινεΠάνω σε κόκαλα που τρίζουνΑναζητεί το νέο παραμύθιΔεν του αρκεί να ακονίζειΣτο αμόνιΧωρίς τις σκέψεις και τον θάνατοΝα δυναστεύουν την ψυχήΔεν του αρκεί ν’ απελπίζεταιΣτον έρωταΧωρίς τις σπίθες του ατσαλιούΚαυτή βροχή στο πρόσωποΤίποτα δεν του αρκείΠου να

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-38480292755600206812012-01-18T15:05:00.003+02:002012-01-18T15:10:21.306+02:00

Το φορτίο μέσα μας μια μέρα, θα σας πιάσει από το σβέρκοκαι θα σας στρίψει το λαιμόπου βάζετε υπογραφέςκάτω από την κραυγή μας... Σήμερα είδα ένα ζευγάρι παπούτσιαρε θεατρίνοι ...Δύο νούμερα μεγαλύτεραρε ψεύτες ... Φορεμένα ρε εγκληματίεςσε πόδια παιδικά....Υ.Γ. Με όλο τα θάρρος ρε συ...

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-71752769955260236522012-01-18T00:43:00.001+02:002012-01-18T00:47:31.037+02:00

Η μητέρα σουέρεπε προςτην τρέλα(κλείστηκε τελικάστο London’s insane asylum) Η αδερφή σουπέθανεστα οκτώ της χρόνια Στέκομαι τώραμπροστά στο“Typhoon coming on(the slave ship),slavers throwing overboardthe dead and dying”,Oil on canvas, 91x138cm, 1840. Αυτό το dyingτα αλλάζει όλα

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-57183049422639566102012-01-18T00:20:00.003+02:002012-01-18T00:29:03.868+02:00

Λένε πως αν κανείς ξεδαλύνει αυτό το γρίφοθα του δωθούνε δύναμες πολλές, να περνάειαπό νερό μέσα και να μένει άβρεχος να περνάειαπό φωτιά και να μένει άκαφτος να κατεβάζειόλα των γυναικών τα βλέμματα και των ανδρώντα κεφάλια. Τον ξέρανε οι σοφοί κι από τους άλλουςοι χρισμένοι νταβατζήδες από γεννησιμιού τουςΥ.Γ. Στον Παναγιώτη Πάκο

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-30526713986110159662012-01-17T18:26:00.002+02:002012-01-17T18:34:16.957+02:00

Δεν έπρεπε να φύγεις από εδώ.Όταν η μουσική μεταναστεύει μέσα στον κόσμογερνάει πιο εύγλωττα η σιωπή μας.Υγραίνουν τα χείλη,θολώνουν τα μάτια,πληθαίνουν τα κύματα απ’ τις συσπάσεις.-Έτσι ναυαγήσαμε κάποτε μακριά από τα πρόσωπά μαςαπέναντι από ένα ζευγάρι μάτιαπου μας στεγνώσαν απ’ το σκοτάδι μας-Ν’ αγαπάς περισσότερο τις ρυτίδες σου, μου είπες,γιατί μ’ αυτές βαθαίνεις την ψυχή σου...Στρίβει τις

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-91647044965835162712012-01-17T16:23:00.001+02:002012-01-17T16:25:44.973+02:00

Ε.Μ.14/02/10Θέλω να μου γδυθείς και να κοιτάζω –σχεδόν ψυχρά, σκληρά τη στέρεη φλόγα,την τρομερή σου εκδίπλωση να ορίζω, να σπουδάζωτο εφήβαιο, τους γλουτούς, το στήθος σου, τη ρώγα…Στο ίδιο, Νύχτα μου, το φως σου να διαβάζωτο Έπος του κορμιού σου που ανατέλλεικι από τη γύμνια λαβωμένος να σφαδάζωκαι οι καμπύλες σου αιχμές και δόρατα – ή βέλη.Γυμνή μες στις γυμνές μου λέξεις να σε βάζωκαι νά ‘ναι

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-77542707056524587252012-01-17T15:25:00.003+02:002012-01-17T15:31:30.168+02:00

Αγαπημένη μου μαμά,Στις παχιές φυλλωσιές του κήπου δεν βρίσκωούτε καζάνι να καπνίσω.Σε περιμένω στις λεύκες, καλή μου μαμάεγώ, το κορίτσι του χειμώναμε τα δάχτυλα μου τρυπημένα απ’ τις χρυσές βέρες.Μανούλα! άνθεξες να με κρατάςκαι των αιωνίων τα περβόλια να μασάςγια να μπορώ ξανασαίνω τα κούτσουραπου σταυρώνουν το καύκαλο μουΣα τον άγιον ένα μάρτη που κλοτσάει την κοιλιά μουπρωί και

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-20760829603804318552012-01-17T15:04:00.002+02:002012-01-17T15:10:36.573+02:00

Ξεχνάωκαι θέλω να πω«Η νύχτα ήταν σκληρήσαν τον κώλο μιας σιδερένιας γριάςπου δεν γύρισε απ’ την ασημένια νύχτα».Αλλάγιατί να το πωμιας και η σιδερένια νύχταείχε τον κώλο μιας ασημένιας γριάς.Γιατίέτσι κι αλλιώςβλέπω αυτή την φορά.Ο ένας γράφει έτσικι ο άλλος γράφει αλλιώςκανένας όμως δεν γράφει σαν

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-57418832516699037772012-01-16T22:20:00.006+02:002012-01-16T23:14:30.884+02:00

Να σας το πω Πυργιώτικα, στ' αρχίδια μουτι κάνουν οι υπουργοί. Μ' αυτούς ελπίζω νατα πούμε αργότερα κι αν θέλει η τύχη ενόπλωςτώρα να σας μιλήσω θέλω για μια κουβέρταπου την έλεγαν Σοφία, παλιομοδίτικη αλλά ζεστήόπως η μάνα μου. Την κουβαλούσα χρόνια απόμετακόμιση σε μετακόμιση, δεν ξέρω εσείς τι κάνετετα βράδια, μα στα βόρεια προάστια, εκεί που κοιμάταιεκτός Ιστορίας και το κωλόπαιδο του

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-37344020347940155662012-01-16T21:07:00.002+02:002012-01-16T21:14:24.660+02:00

Τριάντα χρόνοι αλυχτούν σαν τα σκυλιάστα είκοσι σε γνώρισα πενήντα μετρημένοισου έχω μια κιλότα φυλαγμένη κι ένα μολύβι σου φουρκέτα στα μαλλιάκαι μες του Σοπρακόμητου τα φύλλα συμπληγάδεςτης γλάστρας σου κλεισμένο ένα κλωνίείχε ο τελάλης του ερώτα φωνήμα εσύ τον ελογάριαζες με τους πραματευτάδεςτώρα λουλάκι κι αν μας άσπρισαν τα χρόνιασαν τα σεντόνια σου που πλάγιαζαν πολλοίπλάκες τετράγωνες

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-56353430224874953102012-01-16T20:43:00.003+02:002012-01-16T21:01:13.864+02:00

κάθε ανατολή έλκεται από τη δύση τηςcine 8 1/2μάτια 8 1/2παγκάκι 8 1/2μια τίγρης ξαποσταίνει φωςπόση κούραση να σηκώσει τη μέρα;η πεταλούδα πέταγμαμεταβάλλοντας τον καιρόποιήματα γράφειαιτιοκρατίατο κτήνος που στολίζει τις πράξεις του με μια θεωρίαάνθρωποςτο νυχτολούλουδο Φάνης διαρρηγνύει το ιδεολόγημα τουορίζοντα των αισθητώνστους λογιστές της ζωής ο έρωτας στα πρέπειτο γιατί δε ρωτά

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-77414095349729129832012-01-16T20:39:00.000+02:002012-01-16T20:39:00.145+02:00

Αιμιλίου Cyrano (de Bergerac)Au-dessous de votre balcon, Madame! απόδοση στην Ελληνική: Βασίλης ΠολύζοςΚυρία μου:Στήθηκα κάτω απ’ το μπαλκόνι σαςεν στύσει μετα φανών και λαμπάδωνάδωνίσως να πρόσβαλα το αηδόνι σαςκαι είδα ως μου πετάξατε τη γλάστραάστρα!Τ’ ορκίζομαι δεν είχα πρόθεσηνα σας εξαναγκάσω σε κραιπάληπάλιαπλώς έκανα μια υπόθεσηνα σας βιάσω αγρίως παραχρήμακρίμα!

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-58224281374845292952012-01-16T18:46:00.003+02:002012-01-16T18:57:45.796+02:00

Θαυμάσιο και θαυματουργό κατακάθι ,ο καβάλος του παντελονιού σου πάντα ψηλάκαι το σακάκι στραβοβαλμένο.Αγαπητός που γινόσουν όταν στρόφαρες μπροστά στα πάλκα ,όταν σου πεφτε η τραγιάσκα με γδούπο κατα την φιγούρα.Λατρείες ανευ λόγου , λατρείες αναίτιες , αδικαιολόγητες ,σε πλεύριζαν και σε μαύλιζαν με χίλια χατίρια.Εσύ μέσα στην ώχρα και στο χακί λιβάνιζες πότε το ούζο και πότε το κρασίκαι πάντα

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-14951462813253723142012-01-16T18:22:00.005+02:002012-01-16T18:40:50.741+02:00

Θωμάς ΓκόρπαςΑναπόλησηΘα καταργήσω τον ουρανόΘα καταργήσω τη γηκαι θ' αφήσω μόνο ένα ουζερίγια ένα πιοτόγια ένα τραγούδιγια ένα χορόκι εσύνα περνάς απ' έξω.***Πέννυ ΜηλιάΡομαντισμόςΖωγια την στιγμήπου ο βοσκόςθα νιώσει στο σκληρό πετσί του μονομιάςόλη την ποίησηαπ'το «Κεφάλαιο» του Μαρξκι ο σπουδαγμένος στην Οξφόρδηθα γονατίσει κλαίγονταςμπροστά στη μεταφυσικήτου εκδορέα Βαμβακάρη

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-26607343845134583782012-01-16T16:36:00.001+02:002012-01-16T16:39:00.389+02:00

Σε μια άκρη των νεύρων κάθεται ένας μήνας ξιπόλυτος, ένας μήνας ξιπασμένος. Κάποτε θα τελειώσει το οξυγόνο, γελάει, ύστερα συντάσσει τη διαθήκη του και περιμένει να πεθάνει από ασφυξία. Κάποιος άλλος γράφει ένα γράμμα ερωτικό σαν θάλασσα και μες στον ύπνο το αλλάζει με τη διαθήκη. Τώρα οι αγκαλιές θα έρχονται σαν περιουσία παντοτινή, τώρα οι μέρες θα πεθαίνουν σε ανάσες που κόβονται κοντά

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-22458099455525905802012-01-16T14:53:00.001+02:002012-01-16T14:56:55.087+02:00

:))))))

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-13946075155612253032012-01-16T10:23:00.001+02:002012-01-16T11:38:36.028+02:00

επάνω στα βουνάπίσω απ' το λιόγερμαμέσα στο περπάτημα τους λύκουςκάτω απ' τα σκαλιάσε ξωκλήσια έρημαδίπλα στη κληματαριά τους κήπουςστο δρόμο για δουλειάστου χεριού το άφημαμέσα στα κοιλώματα τους βράχουςπάντα θα κουρνιάζει ύπουλαένας εκφραστήςτης πλειοψηφίας

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-4014841221238890102012-01-15T23:19:00.000+02:002012-01-15T23:19:00.223+02:00

Η νόσος των καιρών ή μάλλον η δική μας-ανώνυμες φωνές απ'το μπαλκόνι, ορφανέςμπαλώνουν σδέξια την ακριβή σιωπή μας.

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-19589708209701855992012-01-15T21:04:00.000+02:002012-01-15T21:04:00.574+02:00

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-13665203872291942452012-01-15T18:31:00.001+02:002012-01-16T01:40:44.283+02:00

Πόσο πρέπει να σωπάσει λοιπόν κανείςπόσο πρέπει να αφήσει τον άνεμονα περνά ανάμεσα από τα άνθηκαι τα φύλλα της αμυγδαλιάςπόση μα πόση σιωπή Τόση όση χρειάζεται για να το εμπεδώσειότι έτσι ή αλλιώς δεν πρόκειται ποτένα καταφέρει να πει τίποτεπερισσότερο από αυτόντον ίδιο τον άνεμο Λες και είναι λίγο να αξιώνεικανείς τον άνεμο

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-72934659182688723462012-01-15T13:57:00.001+02:002012-01-15T14:01:57.979+02:00

Μια Κυριακή απόγευμα-τ’αποφάσισα-αφού σκάψω όλο το τούνελ μόνη μου,κλάψω ένα ποτάμι μπλούζ,κλέψω απλωμένα εσώρουχα,χτυπήσω «εν βρασμώ»,και κεράσω-άφραγκη-όλο το μαγαζίθα πάω τις αρχές μου ως το τέρμα σου"τώρα σκοτώνω κάθε περαστικό"

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-66996104710234181642012-01-15T11:12:00.001+02:002012-01-15T11:12:00.590+02:00

Το μεγαλύτερο αισθητικό έγκλημα που έκαναν τα ζαγάρια του κράτους πασόκ, είναι η εξαφάνιση του παλαιού σιδηδρομικού δικτύου της Πελοποννήσου. Όλοι οι εξευτελισμένοι πολιτικοί, οι γιοι της πλύστρας που βρήκε ο Περόν των Βαλκανίων στις κοινωνικές λασπουριές, και στη λίγδα του πρώην φτωχού που κοιτούσε που θα ξεράσει την εμετική ζωή του, έχουν παραδόσει τους σταθμούς στην ερήμωση και στο βανδαλισμό.

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-49400494273619326342012-01-15T11:00:00.000+02:002012-01-15T11:00:03.984+02:00

Η πράξη είναι κάτι το υπερτιμημένο.Δεν απαιτείταισυνήθως επιβάλλεταιψυχαναγκαστικάδιεστραμμέναφωνάζει για εξέλιξη.Η κίνηση εξουθενώνειαποπροσανατολίζει.Το σώμα λειτουργεί πάντα εις βάρος της σκέψηςη διατήρησή του σε ακμαία κατάστασηκαι η διαφύλαξη της υγείας τουείναι κάπως banal,όπως το να βγαίνεις Σάββατο βράδυ.Όσοι μπορείτε τρέξτε μήπως ξεχαστείτεεγώ λέω να ξαπλώσω σε αυτήν την αμμουδιά,να

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-54624800914410835042012-01-15T09:37:00.000+02:002012-01-15T09:37:00.055+02:00

ΓΙΑΞΕΜΠΟΡΕ

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-88902709689782509602012-01-14T16:48:00.001+02:002012-01-14T16:51:44.025+02:00

τα σιγανά ποτάμια φοβάμαι,τους σκύλους που δε γαβγίζουν,τους γλυκομίλητους, τους φίλους όλων,τους σεμνούς, τους ταπεινούς,τους Λουδοβίκους.

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-42423104247783910942012-01-13T22:45:00.002+02:002012-01-13T22:49:31.686+02:00

Herne Hill με την πλατφόρμα 2 προς Victoria όπου μια μέρα καθώς ακροβατούσα αμέριμνη επάνω στην κίτρινη γραμμή, άξαφνα με χόρεψε σαν μαριονέτα μια ανέλπιστη και ακατανόητη ευτυχία. Herne Hill με το μικρό ανθοπωλείο στη γωνία-κάθε που το θυμάμαι τα πόδια μου μουδιάζουν από ίλιγγο και με πιάνει ναυτία. Herne Hill που μια μέρα τυφλή σε ψαχούλεψα τοίχο τοίχο, και τότε ένας Ινδός μου

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-69066909255510785152012-01-13T19:55:00.006+02:002012-01-13T20:04:43.431+02:00

Υπόσχεση Ανqρθογραφίαs ή Inferential Ethnicity Κατευθυνόμενη σφαίρα το Q stops the conversation in its tracks Θρύψαλα το κ σε άναρχα ν λείψανα δύο c το ε που ξεκίνησα το θ να χρειάζεται χαζαπλάστ Κραδάζει η 31st, οι θαμώνες του συλλόγου «Βατοπέδι» σα να συγχρονίζονται με το αλλού που κάποτε ονομαζόταν ΣΕK «Αθλητικός Όμιλος Κωνσταντινουπόλεως» «Μπαρ Το Αγκίστρι»

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-62832161243584451862012-01-13T18:35:00.000+02:002012-01-13T18:35:00.490+02:00

Δεν ξέρω να θρηνώ όπως οι άλλοιΔεν κρατάω τα εισιτήρια ενός ιδανικού ταξιδιού.Όταν κοιμάσαι γίνομαι άγαλμα μ’ έναν ίσκιο στα μάτια. Μπορώ να ξεχωρίσω ένα σκύλο από μια αετοφωλιά.Κουβαλάω μαζί μου πάντα λίγη θάλασσα.Πιο πολύ απ όλα φοβάμαι το κρύο.Όταν βλέπω δέντρα ξέρω ότι θα πέσω ξανά Απεχθάνομαι το μωβ και ας ξέρωότι φτιάχνεται από κόκκινο και μπλε.Οι πέτρες μου θυμίζουν λαβωμένα πουλιά.Όποιος

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-72556082134226862952012-01-13T13:24:00.001+02:002012-01-13T16:26:58.917+02:00

Αφετηρία εσύ, μου είπανΚι εγώ είπα το τέλος.Μέγα μέγεθος σε θεωρούν.Εγώ, το απόλυτο μηδέν.Δεν σε έχουν συναντήσειΠαρά μονάχα σε βιβλίαΚαι διδασκαλίες μυστικιστικές.Δεν ρώτησαν κι εμέναΠου ένα πρωί μου χτύπησεςΤην πόρτα κι είπες-Χαιρέτα τον πατέρα σου,φεύγουμε σήμερα ταξίδι.

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-14314428240269523682012-01-13T11:27:00.001+02:002012-01-13T11:27:00.832+02:00

Από το Ιστολόγιο του Νίκου ΣαραντάκουΤζωρτζ Στάινερ, Αξόδευτα πάθη, μετάφραση, πρόλογος και σχόλια Κατερίνα Σχινά, Νεφέλη, Aθήνα, 2001Η κριτική αυτή δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Νέα Εστία τον Νοέμβριο του 2002. Την αναδημοσιεύουμε εδώ με την ευγενική άδεια της κριτικού (που έχει κάνει και κάποιες δευτερεύουσες διορθώσεις), αφ’ ενός επειδή το περιοδικό δεν είναι διαθέσιμο σε ηλεκτρονική μορφή και αφ

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-33470906415515416092012-01-13T10:26:00.000+02:002012-01-13T10:26:00.232+02:00

Εμείς, Το πιστεύεις;Τώρα ξεκινώ σιγά σιγά να παίρνωέντονα χρώματα και συμμετοχήσε αυτή τη μαγεία που εσύπρόσφερες απλόχερα για τόσα χρόνια.Εγώ,Τρέχουν τα γέλια σα μύξεςάλατα στα ρουθούνιατο παιδί είναι με βήχακρυωμένοόπως είμαι και γεννιέμαιμε πυρετόστην αγκαλιά της μάννας.Εσύ,μια φορά εσύοι φίλοι σου ήταν λίγοιμα μαρτυρούσαν για σέναμια φορά εσύσε γνωρίσαν κι άλλοι χτυπώντας σεσυγκαταβατικά στη

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-22841007042152264282012-01-13T09:11:00.000+02:002012-01-13T09:11:00.596+02:00

Ε΄ Κάποια μέρα έφθασε σε ένα πανδοχείο.Ζήτησε δωμάτιο.Η ξενοδόχος απόρησε: -Κύριε, φαίνεστε τόσο κουρασμένος και ταλαίπωρος!Από πού έρχεστε;-Έρχομαι από τα βάθη της ψυχής.-Και πού πηγαίνετε;-Πηγαίνω ως την άκρη της ζωής.-Κι όλη αυτή η σκόνη στα παπούτσια σας, τι είναι;-Σημάδια για το δρόμο μου.-Φοβάστε μη χαθείτε;-Φοβάμαι μη ξεχάσω. Επίλογος Ήταν ένας άνθρωπος που περπατούσεπάντοτε σκυμμένοςσαν

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-66552089653279316342012-01-12T23:50:00.002+02:002012-01-12T23:50:00.298+02:00

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-3163820288841272072012-01-12T21:25:00.000+02:002012-01-12T21:25:00.068+02:00

Δίψασαμε όλη μου τη δύναμηήρθαν εμποράκοι από τις πίσω σελίδεςμε τα χέρια στα πηγάδια των πανταλονιών τουςανακατεύοντας την τράπουλακάτω από το τραπέζιΑδέξια κολλημένο σε μέτωπα θεώνένα δυσανάγνωστο αντίτιμοΣ' ένα βαζάκι καραμέλες είναι τα ρέσταενός ολοκαυτώματοςΗ γεύση της φωτιάςΦοβάμαι πως αγόρασα μέχρι πνιγμούΈνα μάτσο οπισθόφυλλασφουγγίζουν τη λύτρωση για δικό τους λογαριασμόΤο χαρτί που

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-40019650290293155452012-01-12T16:56:00.000+02:002012-01-12T16:56:00.226+02:00

Δεν ξέρω να δένω τον πόνο, να σφίγγωτην ύπαρξη τέρμα. Να παίρνω αποφάσειςγια άλλους. Να ψελλίζω λιοπύρι στασκυλόψαρα. Και να, που με περπάτησανκυράδες μ’ ανασηκωμένες φούστεςκι ανάψαν θερμοσίφωνα μετά για ναξεβγάλουνε τις γλύκες. Υπηκοότητακαμιά, ευθύνη, μίση, μέριμνες διόλου.Δεν είμαι υπέρ δεν είμαι και κατά.Λαδώνω τα γρανάζια συγκινήσεως.Την αναρρίχηση ασκώ σε στήθη,που ευθυτενώς με πριαπίζουν.

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-90499933721312772372012-01-12T16:17:00.006+02:002012-01-12T16:25:21.372+02:00

Το κατεβάζετε εδώthas/Κ.Κ.Μοίρης/niemandsrose/Μόσχος/blitz/O_Kanalarhis/Νικολόπουλος/old boy/sraosha/Πετρόπουλος/Κυριακόπουλος/radio_sociale/χνούδι/Τριανταφύλλου/Μπούμπουκα/Jaquou Utopie/murplejane/βυτίοΝεκροζώντανοι στην Ελλάδα του ‘11* αντίδοτο στις συνταγές των κάθε είδους γιατρών

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-52477769122057402712012-01-12T13:24:00.004+02:002012-01-12T13:46:58.643+02:00

Αυτός ο άνθρωπος είναι για ετούτον τον άνθρωπο. Όπως το ποντισμένο άγαλμα για το νερό, ο αέρας για το απλωμένο ρούχο Τα σώματά τους είναι χώμα και νερό του ίδιου κήπου. Έτσι σε γύρεψα κι έτσι σ’ αγάπησα: σαν τον αέρα που έσκισε το ρούχο, σαν πέτρα φαγωμένη απ’ το νερό. Πάντως ο κόσμος παραμένει. Άκαρπος όμως κάθε πρωί βρίσκει το χώμα νοτισμένο. Ο κήπος περιμένει.

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-47414650037573657182012-01-12T11:03:00.003+02:002012-01-12T13:21:09.285+02:00

Αρπάξτε ένα τραπεζομάντιλο του οποίου η μία άκρη να συνορεύει με τα τσίνορα μιας μπετονιέρας τόσο βαριάς όσο και άδειας. Ξεσκονίστε το στομάχι σας με τη μέθοδο του κερματοδέκτη και αφού ξεκουμπώσετε τις φτερούγες της ασυνειδησίας κολυμπήστε ελεύθερα στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα μιας κάμπιας - ελευθεριάζουσας κατά προτίμηση. Μια στιγμή αξίζει όσο δυο στιγμές. Αναπαυτείτε και ανάψτε το τσουκάλι-

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-24270200872078022542012-01-12T09:57:00.000+02:002012-01-12T09:57:00.172+02:00

Χωρίς τίτλο κυκλοφόρησαν εχτές οι εφημερίδεςκι απ' τους υπότιτλους έλειπαν ορισμένα γράμματαΚαραδοκούν οι ψαράδες να τυλίξουν στο χαρτίτα αργύρια ανοιχτής θαλάσσηςποιος στ' αλήθεια νοιάζεται για ειδήσεις;

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-59987940914437365012012-01-11T23:59:00.001+02:002012-01-12T00:02:47.859+02:00

Το άδειο λεωφορείοΤο μοντέρνο σκουπιδιάρικοΤα κορίτσια με τα άσπρα παλτόΜε τ' άσπρο δέρμαΜε τ' άσπρο τους γέλιοΜε τ' άσπρα τους χέριαΠιασμένα στη μαύρη κατηφόρα της Σίνα।Στο λόφο υψώνεταιΨεύτικος ήλιοςΜα κυβερνά μονάχα τους στρατιώτες।Ποια Αθηνά, ποια ελαιούσα, αττική κοιλιά, λεκάνη;Τρίαινες, χαντάκια, αλμυρά νερά, σκληρός καπνός: να ονικητής σου।ΕκείνεςΠέταξαν τα ασπρόρουχα και προχωρούν μέσα

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-68061216825530399842012-01-11T17:04:00.000+02:002012-01-11T17:04:00.092+02:00

Απόψε συναντήθηκα με το μισό μου παρελθόνΑπόψε ήσουν τόσα και τόσαΚαι ‘γω ένα πυροτέχνημαΛέξεις ανίκανες για την περίστασηΤο νυφικό σου έγινε από ανέμους τροπικούςΚι όλη η προίκα σου τα μάτια σουδυο πετραμύγδαλαΚι αυτός ακόμη ο αδελφός σουΊδιος ο θάνατος

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-38077088876489749252012-01-10T23:58:00.000+02:002012-01-10T23:58:00.275+02:00

άρχισε να βρέχειδίχως τέλοςέσταζε ο χρόνοςπρόσωπα ληστών και αγίωνμάτια τυφλώνπου φυλάκισαν την αθωότηταγια πάντακραυγές χαμένων από λάθοςστα σκοτάδιαέβρεχε λάσπηκι άλλα τέτοια αντικείμενα

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-62037628645134189682012-01-10T21:12:00.004+02:002012-01-10T21:47:30.151+02:00

ΡωτάωΠέθανε ο πατέρας μου.Επαναλαμβάνεται η απουσία του κάθε μέραστο άδειο σπιτικό.Και ρωτάω,και πέρα από την απουσία και πέρααπ΄το να χάσεις τους δρόμους αυτής της γηςτί είναι ο θάνατος;Σε ρωτάω, πατέρα, τί είναι ο θάνατος;Βρήκες την ειρήνη που σου άξιζε;Βρήκες άσυλο σε καινούριο σπίτι.ή πας περιπλανώμενος, και υποφέρεις απ΄το κρύοτου πιο μεγάλου χειμώνα, της ολικήςαποαγάπης;Σε ρωτάω, πατέρα,

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-28330454013750557822012-01-10T16:41:00.002+02:002012-01-10T16:45:25.064+02:00

" ...όπως τα αγάλματα που `χουν τη μνήμη του γλύπτη τους στο δέρμα κοιτάζω όπου με γυρίζειςεκεί που ζειςόπως τα αγάλματαστριμώχνοντας λέξεις αβάσταχτα πουλιά μες στην ακινησία του μαρμάρουκαι φυλάγομαιαπό αφές από αυτόφωρα βλέμματα δε θέλω να μείνω δίχως ολόκληρα χείλη για σένα..."

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-6500088260516990642012-01-10T15:56:00.002+02:002012-01-10T16:22:25.389+02:00

Στη Στέλλα ΒλαχογιάννηΌλα είναι ο κόπος να λυθεί η φαντασμαγορίατων λέξεων από τό σώμα που αλλάζει ζωή και πάεινα θρέψει τη χαρά άλλων γεννήσεωνγι αυτό πες μου, πες μου Ιωάννα, αγάπησες;Σ' αγάπησαν; Έπιασες το Θεό στην ώρα τουνα τον ρωτήσεις γιατί τώρα κι όχι άλλοτεγιατί μια φορά κι όχι για πάντα κι επι πλέοναν η ζωή σου χάρισε την πολυτέλειανα διαπραγματευτείς το μοντέλο της Κιούμπλερ Ροςμε την

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-31679626111556742862012-01-10T00:00:00.005+02:002012-01-10T00:13:05.409+02:00

Επί-στολήΕκείνοέλεγε τρομαγμένο νύχτα βουνό κι άκρες όταν μυρίσει ο αέρας αύριο[θα ‘χει μια θύελλα δακτύλων]σε σκανδάλη Τι πάτησες;Τι κράτησες;σίδερο – πέταλο – σιγή - μόνο -σκόνης παιδί μαδούσε τις ώρες πέταλο – σιγή - μόνο -[πότε είχε ένα λεπτό δικό του] μόνο απ τη βροχή τού δανείστηκε μετά

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-61502970106002745182012-01-09T19:09:00.010+02:002012-01-09T22:19:32.929+02:00

Πρέπει να ξέρεις μηχανή να κόψεις μαύρα μάτια...Παναπεί να την κάνεις να κατεβάσει το βλέμμαγια να σου δώσει τα φτερά μιας αρχαίας αθωότηταςκαι όλο εν τέχνει, στην ικανότητα να βγάλειςαπό τη βαρύτητα της περίστασης τη χάρη του εξώχρονουΥ.Γ. Λέει κάθε στίχο δυο φορές, γιατί ο Μάρκος, ως γνωστόνείχε διαβάσει την Επανάληψη του Κίρκεγκααρντ.Πρέπει να ξέρεις μηχανή να κόψεις μαύρα μάτιανα 'σαι από

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-7109964250464817532012-01-09T11:37:00.002+02:002012-01-09T11:40:34.809+02:00

Μια χαρά, με απόλα μέσα ήταν...

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-90873152018054384092012-01-09T10:55:00.002+02:002012-01-09T11:10:44.441+02:00

Στη μνήμη του Αργύρη Χιόνη, κι επειδή δεν έχουμε κάνει συμβόλαιο ποιος θα ζει του χρόνου, και επιπλέον, ποιήματα δεν λογοκρίνονται συν τη μεγάλη έκπληξη που το μόνο που θα καταφέρει είναι να κάνει το χωριουδάκι την Πρέβεζα της αγροτικής παρακμής της εποχής, λόγω των ποικίλων δράσεων πολιτικών κατ΄εξοχήν πελατειακών υπάρχει μια ευκαιρία. Αντί να ψάχνουμε τις μηχανές αναζήτησης για να

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-49640627170365286272012-01-08T21:45:00.004+02:002012-01-09T00:21:51.174+02:00

Έχει και το Φλαμένκο το δικό του Χάιντεγγερ...Στο ζήτημα του χρόνου είναι να έχεις τόσοώστε να πράξεις και να σπάσεις μέσα σου..Για τον Καμαρόν ήταν αρκετά σαράντα ένα χρόνια.

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-40002530578224691932012-01-07T09:27:00.003+02:002012-01-08T01:15:20.550+02:00

Σήμερα, ώρα 11 το πρωί22 χρόνια μετά το θάνατοτου σπουδαίου Ισπανού ποιητήΧάϊμε Χιλ ντε Μπιέδμαθυμόμαστε το πέρασμα του από την Αθήνακαι το ποίημα του με τον τίτλοΟδός Πανδρόσουκαι δημιουργούμε ένα χάπενινγκμοιράζοντας αφίσες με το ποίημα μεταφρασμένοσε όλα τα καταστήματακαι επίσης φυλλάδια με το ποίημα στους επισκέπτεςτης ημέρας.Στη διάρκεια του περιπάτου θα μιλήσουμεγια τον ποιητή και το έργο

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-73313815302483754372012-01-06T16:07:00.002+02:002012-01-06T16:13:00.669+02:00

ΑἘδιάβασα, μοῦ φαίνεται, σὲ γαλλικὴ φυλλάδανὰ λέῃ κανεὶς τὰ ὀνείρατα πὼς εἶναι κουταμάδα·ἀλλιῶς γιὰ μένανε φρονῶ, γιατ' ὄποιος τὰ κοιτάζεικαὶ τῆς καρδιᾶς καὶ τοῦ νοὸς πολλὰ κρυφὰ σπουδάζεικι' ἔπειτα κάποια εἶν' ἀπ' αὐτὰ σὰν τοῦ νεροῦ γαλήνηκαὶ τὸ λαμπρὸ τὸν οὐρανὸ καὶ τὸ γλυκὸν ἀέρακαὶ τὸ πουλὶ τὸ πλουμιστὸ ὅπ' ἔρχεται ἀπὸ πέρακαὶ πάει νὰ δροσολοϊσθῇ κάτου στὸν καλαμιῶνακαὶ τὰ τραγούδια ὁπου

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-88706793257666522942012-01-06T13:53:00.012+02:002012-01-06T15:30:52.497+02:00

Στη μνήμη του Αρχέντε ΝιέβεςΔεν είναι άπαντα αυτα που εξέδωσες, καλέ μου, είναι άπλυτα...*παραλλαγήΔεν είναι άπαντα αυτά που εξέδωσες, καλέ μου, είναι άπατα***Το αντίθετο του με βλέπεις άρα υπάρχω, είναι τοδεν σε βλέπω, άρα δεν υπάρχεις.***Βρίσε με, φτάνει να μιλάς για μένα.Πες, πες κάτι μένει που έλεγε κι ογνωστός εκδότης περιοδικού.***Η υψηλη ηθική ενός περιοδικού είναι αντιστρόφωςανάλογη της

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8971280281730159396.post-38827995754967725102012-01-06T12:07:00.002+02:002012-01-06T12:27:19.152+02:00

Είναι σχεδόν καθήκον κάθε μητέραςνα μάθει στα παιδιά της να αγαπάνε τη βροχή.

Γιώργος Μίχοςhttp://www.blogger.com/profile/07035331626034160872noreply@blogger.com