Ένα παρατημένο παπούτσι, ένα χαλασμένο δόντι,
μια πολύ κοντή μύτη, ο μάγειρας που φτύνει μέσα
στο πιάτο των αφεντάδων του, όλα τούτα είναι για
τον έρωτα ό, τι η σημαία για την εθνότητα.
Ένα αλεξιβρόχιο, μια εξηντάρα γυναίκα, ένας ιερο-
σπουδαστης, η μυρουδιά των σάπιων αυγών, τα
βγαλμένα μάτια των δικαστών είναι οι ρίζες από
τις οποίες τρέφεται ο έρωτας.
Ένας σκύλος που καταβροχθίζει το στομάχι μιας
χήνας, μια μεθυσμένη γυναίκα που ξερνάει, ένας
λογιστής που κλαίει με λυγμούς, ένα δοχείο μουστάρδας
εκπροσωπούν τη σύγχυση που χρησιμεύει για όχημα
του έρωτα.
Μετ. Κωστής Παπαγιώργης
