Εισερχόμενος προσεκύνει εδαφιαίως τον άρχοντα, ηυλόγει την οικοδέσποιναν, έτεινε τας χείρας ή την ζώνην προς ασπασμόν τοις υπηρέταις, είτα δε ετοποθέτει την Ιωάνναν επί τραπέζης και ήρχιζεν η παράστασις·
Μετά το τέλος της συζητήσεως επήδα ελαφρώς από της τραπέζης και λαμβάνουσα τας άκρας της ποδεάς της μεταξύ των δακτύλων, επαρουσίαζεν αυτήν εν είδει δίσκου εις έκαστον των παρεστώτων, επικαλουμένη διά γλυκερού μειδιάματος την μεγαλοδωρίαν των. Οι μεν έρριπτον εντός αυτής χαλκούν νόμισμα, οι δε αργυρούν, άλλοι ωά και έτεροι μήλα· όσοι δε δεν είχον τι να δώσωσιν απέθετον φίλημα επί του μετώπου της ξανθής ιεροδιδασκάλου.
«Θύγατερ, ηρώτα αυτήν,
τι είναι γλώσσα;
– Η μάστιξ του αέρος.
– Τι είναι αήρ;
– Το στοιχείον της ζωής
– Τι είναι ζωή;
– Ηδονή τοις ευτυχούσι, βάσανον τοις πτωχοίς, θανάτου προσδοκία
– Τι είναι θάνατος;
– Αποδημία εις αγνώστους όχθας.
– Τι είναι όχθη;
– Το όριον της θαλάσσης
– Τι είναι θάλασσα;
– Η κατοικία των ιχθύων.
– Τι είναι οι ιχθύες;
– Της τραπέζης αρτύματα.
– Τι είναι άρτυμα;
– Κατόρθωμα μαγείρου.
Αφού εφ’ ικανήν ώραν εξηκολούθει η κατ’ ερωταπόκρισιν επίδειξις γνώσεων παντοδαπών, περί τε την θεολογίαν και την μαγειρικήν, προσεκάλει ο πατήρ τον πνευματικόν του φρουρίου ν’ αποτείνη εις την παιδίσκην δυσκόλους ερωτήσεις περί οιουδήποτε κλάδου των ανθρωπίνων γνώσεων, η δε Ιωάννα ρίπτουσα το άγκιστρον εις τον ωκεανόν της μνήμης της ανείλκε πάντοτε την κατάλληλον απάντησιν, ην υπεστήριζε δι’ εδαφίου της Γραφής ή του Αγίου Βονιφατίου.τι είναι γλώσσα;
– Η μάστιξ του αέρος.
– Τι είναι αήρ;
– Το στοιχείον της ζωής
– Τι είναι ζωή;
– Ηδονή τοις ευτυχούσι, βάσανον τοις πτωχοίς, θανάτου προσδοκία
– Τι είναι θάνατος;
– Αποδημία εις αγνώστους όχθας.
– Τι είναι όχθη;
– Το όριον της θαλάσσης
– Τι είναι θάλασσα;
– Η κατοικία των ιχθύων.
– Τι είναι οι ιχθύες;
– Της τραπέζης αρτύματα.
– Τι είναι άρτυμα;
– Κατόρθωμα μαγείρου.
Μετά το τέλος της συζητήσεως επήδα ελαφρώς από της τραπέζης και λαμβάνουσα τας άκρας της ποδεάς της μεταξύ των δακτύλων, επαρουσίαζεν αυτήν εν είδει δίσκου εις έκαστον των παρεστώτων, επικαλουμένη διά γλυκερού μειδιάματος την μεγαλοδωρίαν των. Οι μεν έρριπτον εντός αυτής χαλκούν νόμισμα, οι δε αργυρούν, άλλοι ωά και έτεροι μήλα· όσοι δε δεν είχον τι να δώσωσιν απέθετον φίλημα επί του μετώπου της ξανθής ιεροδιδασκάλου.
