Θόδωρος Αγγελόπουλος, Η καταγραφή της Ύβρεως

Από ένα σημείο και μετά, καθώς η αριστερά του πολιτισμού
μετατρέπεται σε δεύτερη γραμμή της κλεπτοκρατίας και
κυλάει σε έναν ηδονισμό του αγώνα που δικαιώθηκε
με τις εγγυησεις των γιαλαντζί σοσιαλδημοκρατών που ο
πυρήνας τους είναι παιδιά προδοτών του γερμανικόυ λόμπι
ο Αγγελόπουλος μένει χωρίς το φυσικό κοινό του.

Τα πράγματα που βλέπει είναι αόρατα για τους τυφλωμένους
στη φάκα των τοκογλύφων. Ωστόσο οι ταινίες του παραμένουν
η ενδελεχής καταγραφή της ελληνικής Ύβρεως, με την βαθύτερη
διάστασή της, του εκτελεστή της Ευρωπαϊκής Ύβρεως.

Τα αριστεράκια μπορούν να εκφράσουν κρυπτικά
και έλευθερα τις ενοχές τους.