
Το βράδυ θα κοιμήθηκε εις το ξενοδοχείον
Γουώλτ Γουίτμαν και όπως οι ξεκορμισμένοι
ψάχνουν τον τόπο όπου φτάνουν να φέρνει
του τόπου που αφήσανε απ'το παράθυρο ίσως
έβλεπε κάτω ένα λιμάνι σαν Περαίας και με την
κιθάρα πλάι του πάνω στο κρεβάτι
ήτανε λες και κοίμιζε μωρά ζεϊμπέκικα.
Το Κάμντεν Νέας Υερσέης στα αποβιομηχανισμένα πια
τα άδεια εργοστάσια ακολούθησαν ναρκωτικά
και χαίρει άκρας εγκληματικότητος... Βλέπεις τί
φτιάχνω που δεν καταδέχομαι να λείπεις κι είμαι
ένας ενήλικος σφιγμένα δόντια που τα ελέγχει όλα
και του λείπουν μόνο με πρόφαση μιας πόλης μακρινής
άκρη του κόσμου όπως την φέρνει ένα τραγούδι...
μου λείπουν μόνο χέρι χέρι τα σκαλιά της πόλης
που κατεβήκαμε πιασμένοι στα δεκαέξι σου μαζί.
Το Κάμντεν Νέας Υερσέης μια Αθήνα είναι
που στο κέντρο της κρυώνει και παρακμάζει ελεύθερα.