Μαζεύεις λίγο το επίπεδό σου γιατί το πατάω;

Όποιος δε συγκατανεύει να χαθεί μονάχος μία,
δυο φορές, ρε, κινδυνεύει να σωθεί με συνοδεία.


***

Δευτέρα, 10 Αυγούστου 2009

Η φλαμουριά, Αναγνώστου :)


Στη βρύση τη βουνίσια
σιμά είν' η φλαμουριά,
στον ίσκιο της καθόμουν
να ονειρευτώ συχνά.

Εχάραζα στη φλούδα
ονόματα ιερά
και πάντα εκεί γυρνούσα
σε λύπη ή σε χαρά.

Μια μέρα ταξιδεύω
σε μέρη μακρινά,
περνώ να χαιρετήσω
στερνά τη φλαμουριά.

Βουΐζαν τα κλαδιά της
σαν να μου κράζαν:
"Ω, κοντά μου πάντα μείνε,
θα βρεις γαλήνη εδώ".

Μακριά τώρα στα ξένα
δεν έχω την χαρά
που ένοιωθα εκεί πάνω,
κοντά στη φλαμουριά.

Στο νου μου πάντα μένει
το ολόχαρο χωριό,
στ' αυτιά μου ακούω πάντα:
"Θα βρεις γαλήνη εδώ".

Υ.Γ. Όπως έλεγε κι ένας παλιός τηλεφωνητής: Λίγο ησυχία. Ο ποιητής εργάζεται...

Υ.Γ. Για το Γιάννη: Στο Κοινωνικό Κέντρο Οικογενείας και Νεότητος, ο κος Σπαράγκης έλεγε με καμάρι, είναι του Σούμπερτ, είναι του Σούμπερτ...



Share